11/27/09 06:08 pm - Snel schrijfseltje op de trein... / Elodie
Ik ben tante. Weet je hoe dat voelt? Ik ook niet.
Ik heb de laatste weken zoveel last van moodswings dat ik er duizelig van word. Vorige week ben ik naar de voetreflexoloog geweest en die zei me dat ik gewoon heel veel stress had, dat mijn emmer is volgelopen. Als advies had hij: 'neem niet teveel hooi op je vork'. Maar dan stuurt de ene klasgenote die niet naar school kan omdat ze part-time werkt of ik iets kan meenemen de dag nadien, en dan moet ik dat zoeken. En voor de klasgenoot die veel te oud is om een klasgenoot te zijn moet ik de helft van mijn cursussen meenemen. En dan ben ik alles aan't zoeken en sorteren om proper af te geven. Ondertussen nog problemen op de scouts. En of ik wil babysitten? Ja natuurlijk. En oh, eventjes vervangen op 't werk? No problemo, ik doe het allemaal. Oh ja, die literatuurstudie voor mijn thesis.
En nu ben ik tante, sinds eergisteren. Eergisteren kon ik niet gaan kijken, ik moest namelijk werken. En gisteren had ik les tot half zes, en dan ben ik een halte vroeger uit de trein gesprongen om haar te zien in het ziekenhuis, en mijn broer en schoonzus te feliciteren. Ik heb haar maar vijf minuutjes kunnen zien. Er was namelijk nog volk dat haar wou zien en ik moest plaats ruimen.
Toen mijn ouders me afzetten aan het station waar ik normaal uitstap, voor het ophalen van mijn fiets, ben ik beginnen huilen. Waarom krijg je nooit genoeg terug voor wat je zelf geeft en doet?
Ik ben tante. Ze heet Elodie, en ik ga haar beschermen van deze boze wereld.
Ik heb de laatste weken zoveel last van moodswings dat ik er duizelig van word. Vorige week ben ik naar de voetreflexoloog geweest en die zei me dat ik gewoon heel veel stress had, dat mijn emmer is volgelopen. Als advies had hij: 'neem niet teveel hooi op je vork'. Maar dan stuurt de ene klasgenote die niet naar school kan omdat ze part-time werkt of ik iets kan meenemen de dag nadien, en dan moet ik dat zoeken. En voor de klasgenoot die veel te oud is om een klasgenoot te zijn moet ik de helft van mijn cursussen meenemen. En dan ben ik alles aan't zoeken en sorteren om proper af te geven. Ondertussen nog problemen op de scouts. En of ik wil babysitten? Ja natuurlijk. En oh, eventjes vervangen op 't werk? No problemo, ik doe het allemaal. Oh ja, die literatuurstudie voor mijn thesis.
En nu ben ik tante, sinds eergisteren. Eergisteren kon ik niet gaan kijken, ik moest namelijk werken. En gisteren had ik les tot half zes, en dan ben ik een halte vroeger uit de trein gesprongen om haar te zien in het ziekenhuis, en mijn broer en schoonzus te feliciteren. Ik heb haar maar vijf minuutjes kunnen zien. Er was namelijk nog volk dat haar wou zien en ik moest plaats ruimen.
Toen mijn ouders me afzetten aan het station waar ik normaal uitstap, voor het ophalen van mijn fiets, ben ik beginnen huilen. Waarom krijg je nooit genoeg terug voor wat je zelf geeft en doet?
Ik ben tante. Ze heet Elodie, en ik ga haar beschermen van deze boze wereld.
