Tu es adorable

 Scouts loopt echt de spuigaten uit. Nu ja, niet scouts, wel de medehoofdleidster. Ik heb echt zin om mijn sleutel straks in de brievenbus van het lokaal te gooien, ik heb er genoeg van. 

Vlak voor mijn examens zei ze dat ze een barbecue ging plannen voor de givers, zodat ze op buitenlands reis kunnen volgend jaar. Ik zei "ok, dan beginnen we eraan", waarop ze zei dat ze alles zelf al had georganiseerd met de vroegere scoutsleiding. Waarom weet ik er niets van? Waarom komt ze dan mijn toestemming vragen terwijl de papieren al gedrukt zijn? Zaterdag moesten we naar de Zoo, en omdat er in het verslag niet stond wanneer ik er moest zijn (het was vergadering midden in mijn examens, ook de dag waarop Michiel jarig was), moest ik haar daar nog voor mailen. Zelf niet echt nagedacht (ze had 10 voor 9 gezegd) waren we gewoon op dat uur aangekomen. Het was weekend en via Mechelen konden we niet... Om twintig voor 10 hadden we een trein. Maar welke hoofdleidster moest er zich verontschuldigen? "Ik heb het niet opgezocht, maar we moeten nog even wachten". De draaiende ogen van de ouders waren niet te tellen. 

Op de barbecue vertelt een vriendin aan me dat ze blij is dat ze mee mag op giverkamp... Oh wait, daar wist ik ook niets van? Klaarblijkelijk was dit vorige week geregeld en ik heb er niets over gehoord. Ik had toen al lang gedaan met examens, er staat niets in een verslag en ik kom weer uit de lucht gevallen. 

Vandaag kreeg ik weer een rekening, een extra verzekering die mevrouwtje had aangevraagd. Zou niet erg zijn want ik doe de financiële toestanden... Ware het niet dat ik al twee maand geleden gemaild had dat ik niet meer op de rekening kon, en wou dat de rekening overgezet werd van de oudhoofdleiding op onze naam. Na haar in drie sms'jes herinnerd te hebben op die mail en dat ze moest antwoorden, stuurde ze een dag terug (bbq) die niet ging voor mij, want dan zat ik in de Zoo - voor de scouts. Nu kan ik van mijn eigen rekening gaan storten, echt aangenaam is dat niet. En trouwens, daar moet zij zich toch niet mee bezig houden? Ik doe die zaken! 

Ik sta echt op ontploffen, bah. 

Dag schatjes

Weer een tijdje geleden, maar klaarblijkelijk ben ik niet de enige. Na mijn examens ben ik een beetje total loss gegaan met wijn, veel vettig eten, darmklachten en nog meer wijn. Nu is het alweer gekalmeerd. Morgen moet ik nog eens gaan oefenen op mijn vakantiejob (verhalen volgen later nog wel) en dus is mijn vakantie eventjes gedaan.

Maar, nadien kan ik weer heerlijk genieten. Ik heb namelijk geen herexamens! Ik ben overal verschrikkelijk hard door, buiten Burgerlijk Recht maar dat kwam door een domme rekenfout waardoor ik maar een 10 heb. Op fysiologie, een vak dat ik echt niet goed aan kon, heb ik 11. En dan heb ik punten als 15, 17, en twee keer een 18. Ja, ik weet het: ik ben een strever. En ik heers, dat weet ik ook wel. 

Ik niet alleen; mijn vriendje is nu afgestudeerd dus we kunnen de rest van onze vakantie samen spenderen. Kan het leven nog mooier zijn? Ik dacht het niet. Nu ga ik terug wat buiten zitten bij mijn ouders en me voor de muggen gooien...  

Ik ben nog steeds op zoek naar een vakantiejob. Hoor me, ik ben 21 jaar en heb geen referenties. Ik werk elk jaar ergens anders en moet altijd iets helemaal anders doen en zoeken. Deze periode ging zoeken echt heel moeizaam. Mijn broer had me te laat meegedeeld dat ik niet bij hem terecht kon voor vakantiewerk. Dus moest ik beginnen met zoeken via Randstad en andere sites. Maar ook daar had niemand iets voor me. Tijdens het studeren heb ik vast en zeker om de drie dagen eens gebeld, en telkens vroegen ze "wat wil je doen?" waarop ik antwoordde "alles!", waarop zij weer gingen van "je moet een keuze maken, ik moet je doorverbinden". Telkens schreven ze mijn naam op. Waarschijnlijk typten ze wat zonder dat er een document openstond. 

Nu stond er vorige week een advertentie in een plaatselijk krantje. Het ging om een vraag naar jobstudenten, in een copyshop. Nu blijkt die copyshop eigenlijk meer DVD-verhuur te zijn, en ze verkopen ook bodybuilding-producten, ... Het is ook laat-avondwerk. Ik kwam er na mijn laatste examen aan en de man vroeg me of ik wat wou vertellen over mezelf. Ik begon over mijn studies, waarop hij me onderbrak "Ik zal elkaars tijd niet verprutsen... Vertel eens, kan je met een computer werken? Aan en af zetten enzo?" En dan nog een vraag: "Heb je een lief die drie kwartier voor sluitingstijd al aan de deur staat?". Hij wist ook niet dat een student maar 23 dagen mag werken tijdens de zomervakantie, dat vond ik al heel raar. 

Ik was zooooo ontgoocheld en wou er echt niet naartoe gaan. Maar nu ga ik toch maar voor een tweede gesprek, binnen een uurtje... Ik moet gewoon een vakantiejob hebben, en al is dat DVD-doosjes staan kuisen...